ประวัติความเป็นมา
อบต. คือ
“ อบต. หรือองค์การบริหารส่วนตำบล ” เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง ที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 มีฐานะเป็นนิติบุคคลและราชการบริหารส่วนท้องถิ่น โดยราษฎรเลือกตั้งผู้แทนของแต่ละหมู่บ้านในเขต อบต. นั้น เข้าไปเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ( กรณีที่ อบต.ใดมีเพียงหนึ่งหมู่บ้านให้มีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลได้ 6 คน กรณีที่ อบต.ใดมีเพียงสองหมู่บ้านให้มีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลได้หมู่บ้านละ 3 คน และกรณีที่ อบต.ใดมีหมู่บ้านมากกว่าสองหมู่บ้าน ให้มีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลได้หมู่บ้านละ 2 คน ) มีอำนาจหน้าที่ตัดสินใจการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลตามที่กฎหมายกำหนด
อบต. เกิดจาก องค์การบริหารส่วนตำบลเกิดจากการยกฐานะสภาตำบล ที่มีรายได้โดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ล่วงมาติดต่อกันสามปีเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท หรือตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด โดยทำเป็นประกาศของกระทรวงมหาดไทยและประกาศในราชกิจจานุเบกษา จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล หรือ อบต.
อบต. ประกอบด้วยองค์การบริหารส่วนตำบลประกอบด้วยสภาองค์การบริหารส่วนตำบลและนายกองค์การบริหารส่วนตำบล

อบต.ท้ายสำเภา เกิดขึ้นเมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลท้ายสำเภา เกิดขึ้นเมื่อกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะสภาตำบลท้ายสำเภาเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลท้ายสำเภา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล ลงวันที่ 19 มกราคม 2539 ในลำดับที่ 762
1.2 ตราสัญลักษณ์ : องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายสำเภา

ประวัติ
“ ท้ายสำเภา ” นานมาแล้วมีเรือสำเภาลำหนึ่งบรรทุกข้าวสารเต็มลำ ได้อับปาง
แล้วท้ายเรือสำเภาได้มาตกที่ตำบลแห่งนี้ จึงเรียกว่า “ ท้ายสำเภา ”
ต่อ ๆ กันมา
ตราสัญลักษณ์
ประกอบด้วย
1) เรือสำเภา
2) ทะเล
3) ประภาคาร
เหตุผลในการใช้ เพราะได้นำประวัติตำบลมาเผยแพร่
ความหมายตราสัญลักษณ์
เรือสำเภา หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากร
ทะเล หมายถึง การพัฒนาที่ก้าวหน้ากว้างไกล
ประภาคาร หมายถึง การนำพาประชาชนไปในทางที่ถูกต้อง